05/08 2017

Depresja. Najważniejsze zagadnienia w pigułce.

CZYM CHARAKTERYZUJE SIĘ DEPRESJA?

Nastrój depresyjny wiąże się z uczuciem przygnębienia, smutku, bezradności oraz poczucia pustki i braku sensu działań. Osoby z doświadczeniem depresji często skarżą się na niemożność odczuwania przyjemności, postrzegają siebie w negatywnym świetle i często obwiniają. Podczas epizodu depresyjnego zmniejsza się zakres pamięci, obniża zdolność do koncentracji uwagi i gotowość do podejmowania decyzji. Zmiany w zakresie apetytu, snu czy energii to także objawy depresji. Łagodny lecz chroniczny przebieg objawów nazywamy dystymią. W klasyfikacji wyróżniamy również zaburzenie afektywne dwubiegunowe (ChAD). Mówimy o nim wtedy, gdy okresy nastroju depresyjnego przeplatają się z epizodami nadnormalnego poziomu aktywności, nastroju i samooceny. Zaburzenia afektywne, w tym depresja, wymagają często leczenia farmakologicznego.

DEPRESJA U DZIECI I MŁODZIEŻY

Pierwsze objawy depresyjne najczęściej pojawiają się między 15 a 19 r.ż. U osób poniżej 12 r.ż. depresja dotyka 2%- 3% populacji. Depresję dziecięcą często charakteryzuje nastrój rozdrażnienia, co utrudnia najbliższemu otoczeniu dostrzeżenie podłoża trudności. Depresja ma zatem różne postacie, a jej obraz zależny jest od wieku. Im starszy pacjent tym częściej doświadcza zaburzeń rytmu dobowego, niemożności czerpania przyjemności oraz spowolnienia. U młodszych pacjentów częściej zauważamy się spadek samooceny oraz skargi somatyczne.

 

Mówiąc o depresji w różnym wieku warto wspomnieć, iż stany depresyjne obserwuje się również u osób w starszych. Problemy zdrowotne oraz izolacja społeczna nasilają jej objawy (często błędnie rozumiane jako starzenie się) – bywa, że stają się motywem prób samobójczych. Po 85 r.ż. objawy nasilają się.

BABY BLUES

Do ok. tygodnia po porodzie, w wyniku zmian hormonalnych, kobiety mogą stać się bardziej drażliwe, płaczliwe, doświadczać spadku apetytu i bezsenności. To zjawisko normalne. Diagnozę depresji warto rozważyć, gdy uciążliwy nastrój utrzymuje się dłużej.

ZABURZENIA OSOBOWOŚCI U OSÓB Z DEPRESJĄ

Depresja może współwystępować razem z innymi zaburzeniami psychicznymi. Od 23% do 87% pacjentów, u których zdiagnozowano depresję, cierpi również na zaburzenia osobowości. Najczęściej są to osobowości typu borderline, narcystyczne lub unikające.

Dlaczego zaburzenia osobowości? Osobowość integruje nasz wewnętrzny świat (m.in. nasze myśli i uczucia). Ma względnie stały charakter, choć może ulegać modyfikacjom, np. w procesie psychoterapii. Osobowość wpływa na to, jak reagujemy na otaczające nas środowisko, regulujemy nasze własne stany emocjonalne oraz na ile spójnie postrzegamy siebie. Wspieranie mechanizmów funkcjonowania naszej osobowości to również wspieranie dojrzałych mechanizmów radzenia sobie ze stresem, trudnościami, emocjami i … nastrojem depresyjnym. Zasadne jest zatem podjęcie psychoterapii, która oprócz koncentrowania się na stanach depresyjnych będzie zawierać w swoich celach modyfikację wzorców osobowości.

DLACZEGO WARTO PODJĄĆ PSYCHOTERAPIĘ?

Depresja niesie za sobą szereg powikłań, mi.in. zmianę funkcjonowania w życiu osobistym i zawodowym. Brak motywacji do działań to także zaniechanie obowiązków w pracy i szkole oraz gorsze wypełnianie roli rodzica. Depresja u jednego z członków rodziny może przyczynić się do występowania częstych konfliktów wewnątrzrodzinnych oraz napięć w relacjach partnerskich.Brak satysfakcji w tych sferach może wtórnie nasilać depresyjne myśli i uczucia. Psychoterapia może złagodzić przebieg stanów depresyjnych oraz wpłynąć na częstotliwość nawrotów.

Autor: mgr Małgorzata Rudnicka

 

Bibligrafia: Hammen C (2004):Depresja. Modele kliniczne i techniki terapeutyczne. Gdańsk: GWP.

Źródło obrazków:

<a href=”http://www.freepik.com”>Designed by Kjpargeter / Freepik</a>

<a href=”http://www.freepik.com”>Designed by Jannoon028 / Freepik</a>

Leave a Comment

two × 5 =