PSYCHOTERAPIA OSÓB DOROSŁYCH

 Czym jest psychoterapia?

Psychoterapia jest formą pomocy dla osób doświadczających poczucia psychicznego cierpienia, pustki z powodu wewnętrznych dylematów i rozterek. Niekiedy w życiu każdego człowieka pojawią się okresy, w których czuje się przeciążony z powodu nadmiernego stresu, odczuwa spadek nastroju lub nabiera przekonania, iż jego życie nie ma już sensu. Stany przygnębienia i niepokoju niekorzystnie wpływają na relacje interpersonalne, zawodowe czy pełnienie ról rodzicielskich.

Często psychoterapia proponowana jest przez lekarzy specjalistów – to zazwyczaj mają na myśli mówiąc: „być może warto byłoby skonsultować się z psychologiem”. Lekarze proponują oddziaływania terapeutyczne w takich zaburzeniach, jak: zaburzenia lękowe, zaburzenia nastroju (w tym depresja i zaburzenie afektywne dwubiegunowe), zaburzenia osobowości, zaburzenia psychosomatyczne oraz inne objawy utrudniające codzienność (np. nawyki dotyczące jedzenia).

Celem relacji i dialogu między psychoterapeutą a pacjentem jest uzyskanie zmiany. Aby zmiana ta była głęboka i długotrwała, kontakt psychoterapeutyczny musi trwać tyle czasu, by osiągnąć zrozumienie funkcjonowania pacjenta i utrwalić w nim nowe sposoby radzenia sobie. Pacjenci zauważają poprawę swojego funkcjonowania już po kilku miesiącach.

Każda psychoterapia rozpoczyna się od spotkań konsultacyjnych, na których w dialogu ze specjalistą nazwiesz swój kłopot. To też czas, w którym psychoterapeuta będzie chciał zebrać z Tobą wywiad, a więc zapyta Cię o ważne informacje dotyczące Twojego życia. Pierwsze spotkania pozwalają na ocenę, czy psychoterapia jest odpowiednią dla Ciebie formą pomocy. Zasady relacji terapeutycznej określone są w kontrakcie. Kontrakt ułatwia pacjentowi odnaleźć się w sytuacji psychoterapii, porządkuje zasady procesu psychoterapeutycznego, a także reguluje relację między terapeutą a pacjentem.

Sesje psychoterapeutyczne trwają 50 min., odbywają się regularnie o ściśle określonej godzinie. Zazwyczaj jest to jedno spotkanie tygodniowo. Długość procesu psychoterapeutycznego zależy od potrzeb pacjenta i problemu, z którym się zgłasza.

Podejście psychodynamiczne w psychoterapii

W psychoterapii psychodynamicznej zakłada się, iż w rozumieniu człowieka należy podjąć refleksję nad jego nieświadomością. Proces pozwala na głębsze poznanie samego siebie, kształtuje dojrzalsze sposobów regulacji napięć i emocji oraz kontroli nad nimi. Wpływa na uelastycznienie funkcjonowania pacjenta, z uwzględnieniem zmian w strukturze jego osobowości.W trakcie psychoterapii często podejmowane są zagadnienia związane z charakterystycznym dla danej osoby sposobem zawierania i budowania relacji interpersonalnych. Po zakończeniu procesu psychoterapii jednostka czuje się „wyposażona” w nowe formy radzenia sobie w trudnych sytuacjach, czuje bardziej pewna siebie w relacjach międzyludzkich.

Podejście ericksonowskie w psychoterapii

Psychoterapia w nurcie ericksonowskim u swoich podstaw kładzie założenie, że każda jednostka jest niepowtarzalna. Na efekty terapii istotny wpływ ma ustalenie pozytywnego i realnego do zrealizowania celu oraz staranne dobranie celnej strategii działań. Terapia skupia się na rozpoznaniu ograniczeń i otworzenie dostępu do konstruktywnych aspektów nieświadomości, a także zorientowanie na przyszłość w celu twórczego przeorganizowania reakcji. W terapii wykorzystuje się technikę transu, metaforę oraz zadania domowe. Spożytkowuje się zasoby klienta, objawy, system wartości. Terapia daje możliwość dostarczenia klientowi nowych doświadczeń. Celem jej jest zwiększenie autonomii pacjenta, zwiększenie zakresu postrzegania, wzmocnienie jego sprawczości i zaradności, uelastycznienie. Zadaniem terapeuty jest uruchamianie zasobów tkwiących w kliencie i wywoływanie w nim zmian za ich pomocą. W terapii ericksonowskiej koncentrujemy się nie na problemie, ale na sposobach rozwiązania go.